سیستمهای تنفسی دایره ای، سیستمهای تنفسی کاملا بسته ای هستند که شامل یک اسکرابر دی اکسید کربن و یک سری از دریچههای یک طرفه هستند، به این معنا که گاز تنفس شده توسط بیمار میتواند بدون خطر مسمومیت کربن دی اکسید، دوباره استفاده شود.
این بدان معناست که این سیستمها به طور بسیار موثر از گاز تازه و داروی بیهوشی استنشاقی استفاده میکنند و آلودگی کمیبه وجود میآورند، زیرا گازهای اضافی، از محیط خارج نمیشوند. با این حال، آنها به جریان گاز اولیه بالایی احتیاج دارند تا سیستم به طور کامل با غلظت مورد نظر گازها، پر شود. اولین سیستم دایره ای در سال ۱۹۵۰ توسط برایان اسورد، معرفی شد.

